ailemin yanında olduğum şu 1 hafta içinde aklımdan geçenlerin hepsini yazabilmek isterdim ama toparlayamıyorum. istanbul’dayken kafam karışık zannederdim ama yok, öyle değilmiş.
burda daha çok kafam karıştı. uzun aralıklarla görüşünce ve uzun zaman aileden ayrı yaşayınca, anne-baba yanı ev olmaktan çıkıyor, orası kesin. ama sana göre. ailene göre öyle olmuyor. sen bu evin “kızı”sın.
erkekler için öyle değil. rolü o kadar belli ki ve o rolü o kadar güzel benimsetiyorlar ki. adam rahat! o hep “evlat”. erkek evlat. annesinin yanında da sevgilisinin yanında da arkadaşlarının yanında da erkek çocuğu o.
kız anne-baba yanında evlat, sevgilisinin yanında kadın, arkadaşlarıyla çocuk. falan.
kafam karışık.
Verification: 78958d980514f9a1