Big Bad Handsome Man
Imelda May
merabayın.
pinterest diye bir zamazingo var, çok feci sarmış durumdayım. bir nevi gerçek hayatta tatmin olamamış duyguların tatmininin yaşandığı bir ortam. benim için biraz öyle yani. görsel arşivleme-paylaşım falan filan. orada paylaştıklarım arasında çorap fotoğrafları var. çorap işte, yani aklına her ne geliyorsa. hepsi çocuğum gibi. hepsini severim, hiç ayırmam.
ecnebiler neler neler giyiyor, neler satılıyor diye bakarken bol bol iç geçiriyorum. “adamlaryapmışabi”. bir sürü desen, dantel, diz üstü diz altı, jartiyer, sevimlisi seksisi her türlüsü her rengi var. öyle süse püse kıyafete pek düşkünlüğüm yoktur. hatta alışverişten pek hoşlanmam, neye ihtiyacım varsa onu alır çıkarım mağazadan. i’m the bilinçlitüketici. ama çorap… çorap başka.
bu ara diz üstü çorap bakıyorum hep nereye gidersem. internetten de bakıyorum. genel olarak seksi bir şey diz üstü çorap. hele topukluyla giyildiğinde allahuekber woo hoo. ama buralarda giyip dolaşmak bacak değil ciddi anlamda göt istiyor. (cesaret anlamında ama fiziksel anlamını da göz önüne alabiliriz.)
geçenlerde canım ev arkadaşımla konuşuyorduk. ikimiz de aynı şeyleri düşünüyormuşuz. “burda yaşamasam neler neler giyerdim.” maalesef böyle bir gerçek var. istediğimiz lady gaga gibi donla sokağa çıkmak değil -ki benim gönlüm aslında onu da ister ama o bir ütopya tabi.
bu diz üstü çoraplardan manisa’da aramıştım. bir yerde bulmuştum. orada da “anne çorabı” olarak satıyorlardı. AL İŞTE GİTTİ BÜTÜN SEKS.
sadede gelemedim. sadedim yok. şarkı güzel. keyifli. diz üstü çorapla “bad girl” imajı çizebiliyorsam, bir tane de bundan isterim.
Imelda May -Big Bad Handsome Man